ရတနာေအာင္ေျမေက်ာင္း၏မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ား

Saturday, 6 October 2012

“ျမန္မာတို႔အသက္”


ျမန္မာတို႔အသက္”
အရွင္၀ိစိတၱာဘိ၀ံသ(၀ီရသူ)
ဤစာအုပ္၌ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္သည္ ဗုဒၥဘာသာသည္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏အသက္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏၀ိညာဥ္ အျဖစ္ အခိုင္အမာဆိုထား၏။ ဗုဒၥတရားေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ လူ႔ဘ၀ကိုလည္း ဆန္းစစ္ျပထား၏။ ယင္းတုိ႔မွာ အသက္ရွင္ လူသား၊ အသက္ငင္လူသား၊ အသက္မဲ့လူသားတုိ႔ျဖစ္၏။ ေထရ၀ါဒဗုဒၥဘာသာ၀င္စစ္သူသည္ အသက္ရွင္ လူသားျဖစ္၏။ ေရာေကာေသာေကာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္သူသည္ အသက္ငင္လူသားျဖစ္၏။ ဗုဒၶဘာသာကို စြန္႔လြတ္သြား သူမ်ားသည္ အသက္မဲ့လူသားမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ဤသို႔လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာကို လူ႔အသက္ႏွင့္ထပ္တူျပဳ၍ ဆိုထားသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ေက်းကုလားတုိ႔အား ဒု႒ဂါမဏိမင္း ႏွိမ္ႏွင္းခန္းကို သက္ေသျပဳထား၏။
ဤစာအုပ္၌ ဒါနခန္း၊ သီလခန္း၊ သမထဘာ၀နာခန္း၊ ၀ိပႆနာဘာ၀နာခန္းတို႔သည္ ပဓာနျဖစ္ေသာ္လည္း လူ႔ဘ၀ကို ဆန္းစစ္ျခင္းႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေသာအခ်ိ္န္တို႔ကိုလည္း ပဏာမအေနျဖင့္ ေဖာ္ျပထား၏။ ထိုသို႔ေဖာ္ျပရျခင္းမွာ အသက္ငင္ လူသားမ်ားႏွင့္ အသက္မဲ့လူသားမ်ားသည္ လူ႔ဘ၀တန္ဖိုးႏွင့္ ရတနာသံုးပါးဂုဏ္ေက်းဇူးကို ေသခ်ာမသိေသာ ေၾကာင့္-ဟု ဆုိထား၏။
လူ႔ဘ၀ကို ဆန္းစစ္ျခင္း”
ဤအခန္း၌ ၀ိမာန၀တၳဳအ႒ကထာလာ လူေလးမ်ဳိး သရုပ္ကို မ်က္ေမွာက္ကာလျဖစ္ရပ္မွန္ လူ႔ဘ၀မ်ားျဖင့္ အက်ယ္ျပဆုိထား၏။ လူ႔ငရဲသား(ေက်ာ္ျမ) ၊ လူ႔တိရစာၦန္(ေက်ာ္ဘ)၊ လူ႔ၿပိတၱာ(ေက်ာ္လွ)၊ လူ႔ပရမတၱတို႔ျဖစ္၏။ လူသား စစ္စစ္ျဖစ္ပါလ်က္ လူ႔ခ်မ္းသာမခံစားရဘဲ ငရဲသားေတြလုိ ဆင္းရဲခံေနရသူကို လူ႔ငရဲသားဟု ေခၚ၏။ လူျဖစ္ပါလ်က္ ၿပိတၱာေတြလုိ စားရမဲ့၊ ေသာက္ရမဲ့ အငတ္ငတ္ အျပတ္ျပတ္ျဖင့္ ဘ၀က်င္လည္ရသူမ်ားကို လူ႔ၿပိတၱာဟုေခၚ၏။ လူပီသေအာင္လည္း က်င့္သူ၊ လူ႔စည္းစိမ္းကိုလည္း ခံစားရသူ၊ ကုသိုလ္တရား၌ မေမ့မေလ်ာ့သူကိုမူ လူ႔ပရမတၱဟု ေခၚ၏။
ဤလူေလးမ်ဳိးကို အက်ယ္ျပဆိုခန္းကို ဖတ္ရသည္မွာ မွတ္သားစရာေကာင္းလွပါသည္။ သို႔ေသာ္ လူ႔ငရဲသား ေက်ာ္ျမ အေၾကာင္းကိုဖတ္ရသည္မွာ ငရဲေရာက္ေၾကာင္း(ေဒါသ)တရားသာ ေပၚလြင္ၿပီး၊ ငရဲဆင္းရဲကား မထင္ရွားလွပါ။ ငရဲခန္းကို ေပၚလြင္စြာေဖာ္ျပနို္င္ေအာင္ ငရဲခန္းမွ လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုးေဆြးေႏြးၿပီး ေဖၚျပလွ်င္ ပိုမုိေပၚလြင္ ေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔ျပင္ လူ႔ပရမတၱ(လူအစစ္)ကိုလည္း'ေက်ာ္လွ'နာမည္ျဖင့္ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားမွ ေဖၚထုတ္ေရးသားသင့္ ေပသည္။
ဤလူေလးမ်ဳိး တရားေတာ္ျဖင့္ပင္ တရားတစ္ပုဒ္ေဟာႏိုင္ပါသည္။ တရားတစ္ပြဲၿပီးႏိုင္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းမ်ား အလယ္တန္း အထက္တန္းလုိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားမွာ ေဟာလွ်င္ ပို၍ထိေရာက္ႏိုင္ပါသည္။ သို႔မွသာ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ၊ လူငယ္လူရြယ္မ်ား ေထာင္ကိုေၾကာက္လာမည္။ ရာဇ၀တ္မႈ(ဒုစရိုက္မႈ)ကို ေၾကာက္လာမည္။ လူ႔တိရစာၦန္ဘ၀ကို ရြံမုန္းလာမည္။ လူ႔ၿပိတၱာဘ၀ကို စက္ဆုပ္လာမည္။ ကုသုိလ္တရားမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔လာမည္။ လူပီသလာမည္။ ႏိုင္င့ံသားေကာင္းရတနာမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။
အမ်ဳိးဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ အနာဂတ္၏ရင္ေသြးငယ္ေလးမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၊ မိဘျပည္သူမ်ား ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္အား ပင့္ဖိတ္၍စာသင္ေက်ာင္း သာသနာျပဳၾကပါမူ ပညာေရး၊ ဘာသာေရးပါမက်န္ အဖက္ဖက္မွ ျပည့္စံုေသာ လူေတာ္လူေကာင္းေလးမ်ား ထြန္းကားလာမွာ မလြဲဧကန္ ျဖစ္ပါေတာ့ သည္။
ဗုဒၥဘာသာျဖစ္ေသာအခ်ိန္”
ဤအခန္း၌ လူျဖစ္ေစ၊ ရဟန္းျဖစ္ေစ၊ သရဏဂံုသံုးပါး၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ေသခ်ာစြာမသိက ဘာသာကူးေျပာင္း ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ပထမႀကီးတန္းေရာက္စာသင္သား ရဟန္းပ်ဳိးတစ္ပါး ကုလားမႏွင့္ညား၍ ဘာသာပါ စြန္႔လြတ္သြားပံု၊ ' အဘိ၀ံသဘြဲ႕' ရၿပီးပါလ်က္ ဓမၼဆရာအျဖစ္ႏွင့္ မိခင္ဘာသာကို ျပန္လည္ထုိးႏွက္ခဲ့ပံုတုိ႔ကို ျပဆိုထား၏။ ဤကဲ့သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို အမွတ္တမဲ့ထြက္က်သြားေသာ တံေတြးတစ္ေပါက္ေလာက္ပင္ ကြၽႏ္ုပ္မႏွေျမာနုိင္ပါ။ ထိုသူတုိ႔၏ သရဏဂံု သည္ ၾကက္တူေရႊး သရဏဂံုမ်ဳိးျဖစ္၏။ မွန္၏။ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွာ တည္ေသာဘုရားမ်ဳိးသည္ ၿပိဳလြယ္ ပ်က္လြယ္၏။ ထိလြယ္ ရွလြယ္၏။ မခိုင္ျမဲတတ္။ ထိုသို႔ေသာ သရဏဂံုမ်ဳိးကို ၾကက္တူေရြးသရဏဂံုဟုဆိုရ၏။ ၾကက္တူေရြးသရဏဂံုအဆင့္သာ ရွိေသးပါက တိပိဋကဓရပင္ ျဖစ္ေစကာမူ စိတ္မခ်ရေသးေပ။ ႏွလံုးသားမွာတည္ေသာ ဘုရားမ်ဳိးသည္သာ မည္သည့္ေဘး အႏၲရာယ္ေၾကာင့္မွ် မပ်က္စီးႏိုင္၊ မည္သည့္ရန္သူကမွ် မဖ်က္ဆီးနိုင္သည့္ ခုိ္င္ျမဲေသာ သရဏဂံုမ်ဳိးျဖစ္၏။ ထိုသရဏဂံုမ်ဳိး ကို အစစ္အမွန္သရဏဂံုမ်ဳိးဟု ဆိုရ၏။
ကြၽႏု္ပ္တို႔သာသနာတြင္ ဗုဒၶဘာသာမွ တျခားဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းသြားၾကသူမ်ား အေျမာက္အျမားရွိေပသည္။ ထိုသူမ်ားကို ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ မသိ၍ ကူးေျပာင္းသြားသူမ်ားက ငါးဆယ္ရာခုိင္ႏႈန္းရွိ၏။ သိေသာ္လည္း ေငြေၾကးအခက္ အခဲေၾကာင့္ ကူးေျပာင္းသြားသူမ်ားက ႏွစ္ဆယ့္ငါးရာခုိင္ႏႈန္းရွိ၏။ သိလည္းသိ ရွိလည္းရွိပါလ်က္ အလုိရမၼက္ေၾကာင့္ ကူးေျပာင္းသြားသူမ်ားက ႏွစ္ဆယ့္ငါးရာခုိင္ႏႈန္းရွိ၏။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ အလုပ္လုပ္ေနသည္မွာ ကိုယ့္ဘာသာအေၾကာင္းလည္း နက္နက္နဲနဲ မသိျမင္၊ သူ႔ဘာသာအေၾကာင္းလညး္ ထဲထဲ၀င္၀င္ မေလ့လာသည့္ အသိတရား ကင္းမဲ့သူမ်ားႏွင့္ ေငြေၾကး မျပည့္စံု၍ လာဘ္လာဘျဖင့္ စည္းရံုးခံရေသာ ပစၥည္းဥစၥာမရွိသူမ်ားအတြက္သာျဖစ္၏။ က်န္လူအတြက္မူ ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔မွာ တာ၀န္မရွိေပ။ သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာ သေဘာမ်ဳိးထားရံုသာရွိ၏။ သို႔မဟုတ္ မေလးရွားႏိုင္ငံလုိ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ ေရးဥပေဒျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ရံုသာ ရွိ၏။ ဘုရားေလာင္းသည္ မိစၧာ အယူယူဖူး၏။ ဘုရားလက္ထက္တုန္းကလည္း ဘာသာကူးေျပာင္းသြားသူမ်ား ရွိဖူး၏။ ထုို႔ေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွာ ဘုရားတည္ထားသည့္ ဘုရားသားေတာ္ မ-စစ္သူမ်ား ဘာသာကူးေျပာင္းျခင္းကိုမူ ေကသမုတၱိသုတၱန္သေဘာတရားအရ အျပစ္အတင္ထိုက္ေပ။
သို႔ေသာ္ ၎တုိ႔ကို ေျပာလုိသည္မွာ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္သည္ ျမန္မာတို႔အတြက္ မိခင္ဘာသာျဖစ္၏။ ေနာက္တုိးဘာသာမ်ားကား မိေထြးဘာသာမ်ားသာျဖစ္၏။ မိေထြးသည္ပင္ မည္သို႔ပင္ ေမတၱာေစတနာထားနုိင္၊ မည္မွ်ပင္ ေကြၽးႏိုင္ ေမြးႏိုင္ေစကာမူ မိခင္ရင္းေလာက္ေတာ့ မေကာင္းႏိုင္ေပ။ မိခင္ရင္းလိုေတာ့ အနစ္နာမခံႏိုင္ေပ။ ဤသေဘာ တရားကိုေတာ့ နားလည္ထားဖို႔ လိုေပလိမ့္မည္။
ျဗဟၼာလုိလူ ေမ်ာက္လုိလူ”
လူသားတို႔၏သမိုင္းအစကို ခ်ားလ္ဒါ၀င္က ေမ်ာက္ကစသည္ဟု ဆို၏။ ပိဋကတ္ေတာ္က ျဗဟၼာကစသည္ဟု ဆို၏။. ဤသေဘာတရားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္က သီဟိုဠ္၀တၳဳေလး တစ္ပုဒ္ျဖင့္ သူ၏အျမင္ကို ျပဆိုထား၏ ႏြံထဲနစ္ေနေသာ ႏြားႀကီးဒတၱကို ေမ်ာက္လုိလူမ်ားက အေရခြါၾက၊ ညွဥ္းဆဲၾကပံု၊ ျဗဟၼာလုိလူက ကူညီေဖးမ ကယ္တင္ခဲ့ပံုကို ဖတ္ရသည္မွာ ရွင္းခနဲ လင္းခနဲ သေဘာက်ဖြယ္ ျဖစ္ေပသည္။
"လူစတင္ျဖစ္ေပၚျခင္းအေၾကာင္းကို တင္ျပရာတြင္ တခ်ဳိ႕ကလူသည္ တိရစာၦန္ျဖစ္ေသာ ေမ်ာက္မွဆင္းသက္လာ သည္ ဟုဆို၏။ တခ်ဳိ႕ကလူသည္ ျဗဟၼာမွ ဆင္းသက္လာသည္ဟု ဆို၏။ လူတုိ႔၏ စိတ္ေနစိတ္ထား၊ အက်င့္အၾကံတုိ႕ကို ေထာက္ဆၾကည့္လုိက္လွ်င္ ဤအယူအဆႏွစ္ခုလံုးသည္ ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္၏။
တိရစာၦန္တို႔သည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ၾကသည္။ ႏိုင္ရာစား၀ါဒရွိၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေမ်ာက္မွဆင္းသက္လာေသာ လူသားမ်ားသည္ ကိုယ့္အတြက္ တစ္ဖို႔သာၾကည့္၏။ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္၏။ အၾကင္နာ ကင္းမဲ့၏။
ျဗဟၼာတို႔သည္ ေမတၱာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာ ဟူေသာ ျဗဟၼစိုရ္တရားႏွင့္သာ ေနၾကသကဲ့သို႔ ျဗဟၼာမွဆင္းသက္လာေသာ လူသားမ်ားသည္လညး္ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားထား၏။ သူ႔ဘက္ကိုယ့္ဘက္ ႏွစ္ဖက္မွ်၍ၾကည့္ ၏။ ကိုယ့္ထက္နိမ့္လ်င္သနားစိတ္ျဖင့္ ကူညီ၏။ တန္းတူဆုိလွ်င္ ေမတၱာထား၏။ ကိုယ့္ထက္သာသြားျပန္လွ်င္ မုဒိတာပြါး ၀မ္းေျမာက္၏။
ဆိုလိုသည္မွာ တိရစာၦန္မ်ားလုိ အတၱအတြက္ ေလာကကိုအသံုးခ်သူ၊ အႏိုင္က်င့္၀ါဒကို က်င့္သံုးသူသည္ ေမ်ာက္မွဆင္းသက္လာေသာ လူသားျဖစ္၏။ ေမ်ာက္မ်ဳိး ေမ်ာက္ႏြယ္ ေမ်ာက္ဂိုဏ္း၀င္ျဖစ္၏။ အတၱကို ေလာကအတြက္ အသံုးခ်သူ ျဗဟၼစိုရ္တရားကို လက္ကိုင္ထားသူသည္ ျဗဟၼာက ဆင္းသက္လာေသာ လူသားျဖစ္၏။ ျဗဟၼမ်ဳိး၊ ျဗဟၼႏြယ္၊ ျဗဟၼဂိုဏ္း၀င္မ်ား ျဖစ္၏။ ဤသည္မွာ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္၏ အေတြးအျမင္ ဆန္းသစ္မႈျဖစ္ေပသည္။ ဤသို႔ဆိုလွ်င္ အသင္စာရႈသူ အသင္လူသားသည္ အဘယ္မ်ဳိးႏြယ္၊ အဘယ္ဂိုဏ္း၀င္ ျဖစ္ေလသနည္း။
ဗုဒၥအလိုက် ဒါနျပဳနည္း”
ဤအခန္း၌ အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္လာ သပၸဳရိသဒါန(သူေတာ္ေကာင္းအလွဴ) ငါးပါးကို ေဆာင္ပုဒ္အလကၤာမ်ားျဖင့္ အက်ယ္တ၀င့္ ျပဆိုထား၏။ ဤဒါနသည္ လူသားတုိင္း ကိုင္စြဲထားရမည့္ လက္စြဲတရားျဖစ္၏။ ၎တုိ႔မွာ-
(က) ရတနာသံုးပါးၾကည္ညိုျခင္း (သဒၶါဒါန)
(အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကို ရိုေသျခင္း (သကၠစၥဒါန)
() လုိအပ္ေသာအရာကိုလွဴျခငး္ (ကာလဒါန)
() လွဴၿပီး၀တၱဳကို မစြန္းျငိျခင္း (အႏုဂၢဟိတစိတၱဒါန)
() မိမိအလွဴအတြက္ သူတစ္ပါးကို မထိခိုက္ျခင္း (အႏုပဟစၥ ဒါန) တုိ႔ျဖစ္၏။
ေဆာင္ပုဒ္-သဒၥါၾကည္ညိဳ၊ ရိုေသလွစြာ အခါကိုသိ၊ မစြန္းၿငိဘဲ၊ မထိမပါး ဤငါးပါး၊ မွတ္သား သပၸဳရိသ၊ ျမတ္ဒါန။
ဤတရားငါးမ်ဳိး အဓိပၸာယ္ကို ဇာတ္၀တၳဳသုတၱန္လာ အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊လက္ေတြ႔သာဓကမ်ားျဖင့္ တစ္ခ်က္ခ်င္း ရွင္းျပထား၏။ တစ္ပါးစီ၏အက်ဳိးအာနိသင္ကိုလည္း မွတ္သားလြယ္ေအာင္ ေဆာင္ပုဒ္မ်ားျဖင့္ ရွင္းျပထား၏။ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ၊ လူငယ္လူရြယ္မ်ား အလွဴဒါနကို စနစ္တက် မျပဳတတ္ေသးသူမ်ား၊ ဘာသာေရး အေျခခံနည္းသူမ်ား ဤစာအုပ္ကို မျဖစ္မေနဖတ္သင့္ေပသည္။ အဆိုပါပုဂၢဳိလ္မ်ားႏွင့္ သာသနာ မဖြံ႕ၿဖိဳးေသး ေသာအရပ္ ေဒသ၌ ဤတရားေဟာလွ်င္ လြန္စြာအက်ိဳးမ်ားေပမည္။
ယင္းအလွဴငါးမ်ဳိး၏ အက်ဳိးတရားမ်ားကို ေဆာင္ပုဒ္မ်ားျဖင့့္ျပဆိုထားသည္မွာ ဤသို႔ျဖစ္သည္။
(က) သဒၶါၾကည္ရႊင္ လွဴဒါန္းလွ်င္ ရုပ္သြင္အဆင္းလွ။
() ရိုေသလွဴျငား သူ႕စကား အမ်ားနာယူၾက။
() အခါသင့္သျဖင့္ လွဴတံုလင့္ ခ်ိန္သင့္ေကာင္းက်ဳိးရ။
() မစြန္းၿငိေတာင္း လွဴတံုေရွာင္း အေကာင္းသံုးေဆာင္ရ။
() မထိမပါး လွဴတံုျငားမူ ထိုေသာသူ၏ ေျပာထူမ်ားျပား စည္းစိမ္အား ငါးပါးရန္မခ။
ဤ၌ ပဥၥမဒါနႏွင့္ပတ္သက္၍ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုထားသည္မွာလည္း လူ႔ေဘာင္လူ႔ေလာကမွာ ေနထိုင္ေသာ သူသားတုိင္း မျဖစ္မေန သိသင့္ေပသည္။ သို႔မွသာ ထိခုိက္ျခင္း သံုးမ်ဳိးကို ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္မည္။ ရန္သူငါးပါးေၾကာင့္ မပ်က္စီးရဘဲ၊ ေမြေပြးခါးပိုက္ ပိုုက္ထားသလို ဥစၥာဒါနကို ေၾကာင့္ၾကရျခင္းမွ ကင္းေ၀းမည္။
" သူတစ္ပါးကို မထိခိုက္ျခင္း သံုးမ်ဳိးရွိ၏။
ပထမတစ္မ်ဳိးကား သည္အလွဴမ်ဳိးကို ငါသာလွ်င္ လွဴႏိုင္၏။ တစ္ျခားသူမ်ား မလွဴႏိုင္ဟူ၍ မာနေထာင္ျခင္းပါတည္း။
ဒုတိယတစ္မ်ဳိးကား သူတစ္ပါးကိုသတ္ျဖတ္၍ သို႔မဟုတ္ ခိုး၀ွက္လိမ္ညာ လာဘ္လာဘစား၍ ရလာေသာဥစၥာျဖင့္ ေပးလွဴျခင္းပါတည္း။
တတိယတစ္မ်ဳိးကား အလွဴျပဳခါနီးတြင္ သားငါးတို႔ကို ရက္ႀကိဳ၍ မွာထားျခင္းမ်ဳိးပါတည္း။
မိမိမွာထားျခင္းေၾကာင့္ သားသတ္သမားမ်ားသည္ တိရစာၦန္တို႔ကို ပိုသတ္ရ၏။ တိရစာၦန္တို႔ ပိုေသရျခင္းသည္ မိမိဒါနအတြက္ သူတစ္ပါးကုိ ထိခိုက္ျခင္းပါတည္း။" (စာ ၁၁၉) လွဴတတ္ရမည္။ လွဴတတ္လွ်င္ လွဴရက်ဳိးနပ္မည္။ အႏၲရာယ္ျပြမ္းေသာ အလွဴကို လွဴမိပါက အႏၲရာယ္ျပြမ္းေသာ စည္းစိမ္ကိုခံစားရမည္။ အႏၲရာယ္ကင္းေသာအလွဴကို ေပးလွဴပါက အႏၲရာယ္ကင္းေသာ စည္းစိမ္ကိုခံစားရမည္။ သို႔ျဖစ္၍ လူသားတုိင္း လွဴဒါန္းတတ္၊ လွဴရက်ဳိးနပ္ေအာင္ စိတ္ထားပံုထားနည္း စနစ္တက် လွဴဒါန္းနည္းတို႔ကို ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္က စနစ္တက် ျပဆိုထားျခင္း ျဖစ္ပါ၏။
ဤစာအုပ္ကို ဘာသာတရားလုိက္စားသည့္ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားသာမက၊ ဘာသာေရးႏွင့္ ရင္းႏွီးကြၽမ္း၀င္ၿပီးေသာ စာသင္သား၊ ရဟန္းသာမေဏမ်ားပါ ဖတ္သင့္ေပသည္။ ဥစၥာစြဲ၍ ၿပိတၱာဘ၀ေရာက္ခဲ့ရေသာ ဓမၼကထိက ဦးနႏၵိယ အေၾကာင္းဖတ္ရသည္မွာ သတိသံေ၀ဂရဖြယ္ပင္။ ေခတ္လူငယ္ ရဟန္းပ်ဳိမ်ား သတိထားသင့္လွ၏။ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္ သည္ ဤစာအုပ္၌ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားသာမက ရဟန္းပုဂၢဳိလ္မ်ားကိုပါ သတိေပးဆံုးမထား၏။ ဆြမ္းအမေဂါပိကာ အမ်ဳးိသမီးေလးက တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွာ တန္ခိုးႀကီးေဂါပကနတ္သားအျဖစ္ စံျမန္းရၿပီး၊ ဆြမ္းခံကိုယ္ေတာ္သံုးပါးက ဂႏၶဗၺကေခ်သည္ နတ္မ်ဳိးျဖစ္ခဲ့ရပံု၊ ၀ိနည္းဓိုရ္မေထရ္ႀကီးႏွစ္ပါးက နတ္ဘီလူးမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး၊ ၎တို႔၏ ပစၥည္းေလးပါး ဒကာ ဒကာမမ်ားက အထက္နတ္ျပည္မွာ စံျမန္းရပံုတို႔ကို ကိုးကားျပဆိုထား၏။ သင္ခန္းစားယူသင့္လွေပ၏။
ေၾကြလြယ္ပန္းမို႔ အႏြမ္းလြယ္သည္”
ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္သည္ ေမတၱာတရား ႀကီးမားလွ၏။ ျမန္မာတို႔၏ သမီးပ်ဳိမ်ားအား အစ္ကိုႀကီးအဘအရာမွ ဆံုမထားသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ျပည္တန္ဆာဘ၀သည္ အညွာလြယ္လြန္းရာမွ စတတ္ေၾကာင္း၊ အရလြယ္လြန္းေသာပစၥည္း ကို တန္ဖိုးမထားတတ္သည္မွာ ျမန္မာတို႔၏ ဓမၼတာသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အခ်ိန္မတန္ဘဲ နယ္လြန္မိ၍ လင္သားျဖစ္သူ၏ အထင္အျမင္ေသးခံ၊ သံသယျဖစ္ခံ၊ ျပႆနာလုပ္ခံရေသာ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္မွ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ကို  သာဓကျပဳ ထား၏။ မိန္းကေလးမ်ား ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔ ဆံုးမထားျခင္းျဖစ္၏။ ဤေနရာ၌ ကြၽႏ္ုပ္သည္ ဆြစ္ဇာလန္ နိဳင္ငံႏွင့္  လနာမည္ဆင္ေသာ ဆြာဇြီလင္ႏိုင္ငံမွ ဆြာဇီြလင္ဘုရင္၏ မိန္႔ခြန္းတစ္ရပ္ကို သတိရမိ၏။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား အပ်ဳိရည္ ထိန္းသိမ္းသင့္ေၾကာင္း ဆံုးမထားသည့္ မိန္႔ခြန္းျဖစ္၏။ ယခုေခတ္ ယခုအခါ၌ကား ေဆးအားကိုးႏွင့္လည္း မိုက္၏။ နည္းပညာအားကိုးႏွင့္လည္း မုိက္၏။ သမီးပ်ဳိေလးမ်ားေသာ္လညး္ ဇနီးပ်ဳိေလးရွားေသာ ေခတ္ျဖစ္၏။ မိေကာင္းဖခင္ သားသမီးအေနအထားမ်ဳိးမွာ မရွိၾကေတာ့ ခ်စ္လြယ္၏။ ႀကိဳက္လြယ္၏။ ထိုပန္းမ်ဳိးကို Amorous Flower (ေၾကြလြယ္ပန္း)ဟုေခၚ၏။ ေၾကြလြယ္လွ်င္ ႏြမ္းလြယ္မည္။ ႏြမ္းလြယ္လွ်င္ အနမ္းကြယ္မည္သာျဖစ္၏။ မည္သူမွ် တန္ဖိုးထားၾကေတာ့မည္ မဟုတ္။ အျမတ္တႏိုး ပန္ဆင္ၾကေတာ့မည္ မဟုတ္၊ ဤသေဘာကို ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး ပ်ဳိတို႔ ဂရုျပဳဆင္ျခင္ၿပီး မိမိကိုယ္ကို တန္းဖိုးထားသင့္ေပၿပီ။ မိမိဘ၀လမ္းေဘးမွာတင္ လမ္းဆံုးရမည့္ အျဖစ္မ်ဳိးမွ ေရွာင္ၾကဥ္သင့္ ေပသည္။
တရား၀င္ မႈးယစ္ေဆး”
ဤအခန္း၌ အရက္ကိုသက္မဲ့တရားခံဟု တင္စားထားပါ၏။ တရား၀င္မူးယစ္ေဆးဟုလည္း အမည္ေပးထားပါ၏။ အရက္ေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ပံုကို ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ နီေပါႏို္င္ငံ နန္းတြင္းလုပ္ႀကံမူႀကီးကို ကိုးကားျပဆို၏။ အိမ္ေရွ႔မင္းသား ဒီပင္ဒရာသည္ အရက္မူးၿပီး ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္၊ ညီေတာ္၊ ႏွမေတာ္အပါအ၀င္ ေတာ္၀င္မိသားစု(၁၂)ေယာက္လံုးကို ေသနတ္ျဖင့္ပစ္သတ္ၿပီး သူ႔ကိုယ္သူလည္း လုပ္ႀကံသြား၏။ ဤသို႔ျဖစ္ရသည္မွာ အရက္ေၾကာင့္ဟု ဆရာေတာ္က ဆိုထား ၏။ ယခုအခါကား ဘုရင္မ်ဳိးဆက္ လံုး၀ျပတ္သြားေပၿပီ။ နီေပါႏိုင္ငံသည္ ဘုရင္ႏိုင္ငံမဟုတ္ေတာ့ၿပီ။ ဘုရင္ကို ျဖဳတ္ခ် ဘုရင္စနစ္ကိုရုပ္သိမ္း၍ သမၼတနိုင္ငံကို ထူေထာင္ခဲ့ၾကၿပီ။ အိမ္ေရွ့မင္းအရက္မေသာက္လွ်င္ နန္းတြင္းလုပ္ႀကံမႈႀကီး ျဖစ္ဦး မည္ေလာ၊ ထိုသို႔ဆုိလွ်င္ဘုရင္မ်ဳိးဆက္ျပတ္ပါဦးမည္ေလာ၊ ယခုျပႆနာ၌ အရက္သည္ ဧရာမ ျပႆနာေကာင္ႀကီး ျဖစ္သည္မွာ အမွန္ပင္။
အရွင္၀ိစိတၱာဘိ၀ံသ (၀ီရသူ-

No comments:

Post a Comment

စိတ္ထဲရွိတာတစ္ခုခုေရးခဲ့ေပါ့